Anasayfa / Müzik / Alternatif Rock / 2016 Yılının En İyİ Albümleri – Bölüm 1

2016 Yılının En İyİ Albümleri – Bölüm 1

Yılın yarısından çoğunu geride bıraktık, 2016’nın başından bu yana yayımlanan, farklı ülkelerden ve müzik türlerinden en iyi albümleri paylaşmak için iyi bir zaman. Özellikle popüler medyada pek yer bulamayan eserlere ağırlık vermeye çalıştığımız on albümlük listede seveceğiniz yeni müzikler keşfetmenizi umarız.

Keyifli dinlemeler.

case/lang/veirs –case/lang/veirs

caselangveirs-caselangveirs

k.d. Lang, Neko Case ve Laura Veirs’in ortak çalışması; her biri başarılı kariyerlere sahip, birbirinden yetenekli üç sanatçıyı bir araya getiriyor. Soyadlarını albüm kapağında görmek bile beklentilere tavan yaptırıyor. Neyse ki bu beklentiler fazlasıyla karşılanmış. “Süpergrup”larda sık rastlanan, üyeler rastgele bir araya gelmişler/getirilmişler havasının yerine, uyum içindeki vokallerin yarattığı bir doğallık hali var albümde. Soloların demokratik dağılımı da her sanatçıya ayrıca parlama imkânı veriyor. Detaylara gösterilen özen, özellikle yaylıların aranjmanında iyice kendini belli ediyor, büyüleyici bir atmosfer yaratıyor.

Hangi şarkı? Atomic Number, Georgia Stars

Thank You Scientist – Stranger Heads Prevail

thank-you-scientist-stranger-heads-prevail

New Jersey’li progresif rock grubunun henüz 29 Temmuz’da yayımladığı albüm, eleştirmenler ve türün hayranları tarafından o kadar olumlu eleştirilerle karşılandı ki, bir klasik olma yolunda ilerlediğini söylemek abartı olmaz. Zengin orkestrasyon, orijinal düzenlemeler, akılda kalıcı melodiler… Hem teknik anlamda komplike hem de dinlemesi keyifli bir rock albümü, son yıllarda hissettiğimiz bir eksikliği gideriyor.

Hangi şarkı? Blue Automatic, The Amateur Arsonist’s Handbook

Ukandanz – Awo

ukandanz-awo

Ukandanz Etiyopya asıllı, Fransa çıkışlı bir rock grubu. Albüm ethio-jazz ve post punk türlerini birbirleri için yaratılmışlarcasına bir doğallıkla bir araya getiriyor. Özellikle vokallerden etkilenmemek mümkün değil, yılın en yaratıcı albümlerinden. Kaçırmamanız gereken bir deneyim.

Hangi şarkı? Tchuhetén Betsèmu, Lantchi Biyé

Car Seat Headrest – Teens of Denial

car-seat-headrest-teens-of-denial

Teens of Denial, yetenekli olduğu kadar da üretken müzisyen Will Toledo’nun 2010 yılında başladığı Car Seat Headrest projesi altında yayımladığı on ikinci albüm. Geçen sürede giderek mükemmelleştirdiği müziğini nihayet başyapıt noktasına taşımış; albümde 90’lı yılların indie rock gruplarının etkilerini yoğun olarak duymak mümkün ama türe yeni bir soluk getirdiği de aşikâr. Sadece bu yılın değil son yılların en orijinal, en başarılı indie rock albümüyle karşı karşıyayız.

Hangi Şarkı? Vincent, Drunk Drivers/Killer Whales

Charles Bradley – Changes

charles-bradley-changes

Gençliğinde profesyonel olarak “James Brown”luk yapan (James Brown kılığında sahneye çıkıp James Brown şarkılarını söylemek mesleği) Charles Bradley, zorluklarla dolu hayatı boyunca müziğe emek vermiş, hak ettiği yerlere ise çok geç gelebilmiş, efsanevi bir soul vokalisti. İlk albümünü 2011’de çıkaran sanatçı üçüncü çalışması Changes’da her şarkıya ruhunu döküyor ve şimdiye kadarki en iyi işine imza atıyor. Albümle aynı adı taşıyan şarkının bir Black Sabbath cover’ı olduğunu da ekleyelim.

Hangi şarkı? Changes, Ain’t It a Sin

The Jezabels – Synthia

the-jezabels-synthia

Avustralyalı alternatif rock topluluğu The Jezabels’in üçüncü albümleri Synthia. Adından da anlaşılacağı gibi melodik synthler ve enerjik davullar üzerine kurulu, shoegaze esintili, atmosferik müzikleri, vokalist Hayley Mary’nin yer yer Kate Bush’u anımsatan güçlü sesiyle buluşunca ortaya dinleyicinin dikkatinin bir an bile dağılmasına izin vermeyen, sürükleyici bir albüm çıkmış.

Hangi şarkı? Come Alive, My Love is My Disease

Xenia Rubinos – Black Terry Cat

xenia-rubinos-black-terry-cat

İlk bakışta sıradan bir R&B albümü izlenimi verse de Black Terry Cat baştan sona dinlendiğinde müzikal çeşitliliği ve yoğun içeriğiyle şaşırtıyor. Xenia Rubinos karakteristik sesini ustalıkla kullanıyor, şarkı sözlerinde ise Amerikan toplumundaki ırkçılık ve zenofobiyi yerden yere vuruyor. Zaman zaman enstrümantal geçişler kullanarak şarkılar arasındaki bütünlüğü güçlendiriyor. Radyo hitlerinden uzaklaşıp, hem dans edilebilir hem de derinlikli pop müzik dinlemek isteyenler için tatmin edici bir albüm.

Hangi şarkı? Don’t Wanna Be, Mexican Chef

Badbadnotgood – IV

badbadnotgood-IV

Badbadnotgood ya da kısa adıyla BBNG, özellikle hip hop şarkılarına getirdikleri yorumlarla tanınan, hatta Ghostface Killah gibi ikonik bir rapçi ile ortak albüm çıkarmış, Kanadalı genç bir caz grubu. Bugüne kadar üç elemandan oluşan gruba, daha önceki albümlerinde kendilerine eşlik eden saksafoncu Leland Whitty de dahil oluyor ve dörtlü halini alıyorlar. IV, çığır açıcı bir albüm değil belki ama günümüzün en ilgi çekici gruplarından birinin, beklentileri boşa çıkarmayan, başarılı bir çalışması. Eğer daha önce dinlemediyseniz diskografilerinin tamamına göz atmanız önerilir.

Hangi şarkı? Confessions pt. II, Times Moves Slow

Ulver – ATGCLVLSSCAP 

ulver-ATGCLVLSSCAP

Ulver, kariyerine black metal ile başlayıp (ve türün en iyi gruplarından sayılacak kadar başarılı olup) ilerleyen yıllarda denenmedik tür bırakmayan, Norveçli deneysel müzik grubu. ATGCLVLSSCAP, On iki farklı canlı performanstan alınmış, bol doğaçlamalı kayıtlardan oluşuyor. Adeta hipnotize edici, sıkıcılıktan uzak bir post rock/ambient albümü.

Hangi şarkı? Cromagnosis, Om Hanumate Namah

Melt Yourself Down – Last Evenings on Earth

melt-yourself-down-last-evenings-on-earth

Londra çıkışlı grup; afrobeat, hip hop, funk, punk ve jazz karışımı, tanımlaması zor bir müzik yapıyor. Last Evenings on Earth, 2013’te çıkardıkları ilk albümde yarattıkları benzersiz tarzlarını devam ettiren, biraz daha agresif, enerji patlaması niteliğinde bir albüm. Farklılık arayanlara önerilir.

Hangi şarkı? Dot to Dot, Jump the Fire

Eda Öztürk

edaozturk2@hotmail.com

Hakkında Editör

Hakan Bilge - The Godfather Mitosu (Şule Yayınları, 2015) ve Aşktan da Üstün: Hitchcock Sinemasında Kişisel Bir Gezinti (Doruk Yayınları, 2016) adlı sinema kitaplarının yazarıdır.

Bu yazıya da bakabilirsiniz.

the-us-vs-john-lennon-2006

The U.S. vs. John Lennon (2006, David Leaf, John Scheinfeld)

Richard Nixon ya da bir başkası da olabilirdi, genelde iktidar sahiplerinin paranoyak eğilimlerinin arkaplanını siyasal ...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir