Vagon
Uzun yol
Kara tren
Yataklı vagon ikimiz
Pencereden baktık
İşaret ettin
Bir kuş
Bir uçurum
Koca suratlı bulutlar
Ürkütücü kondüktörler
Uzun tüneller
İsli yüzler
İkimiz
Makas değiştirdi hayatımız
-SUSTUK-
Üfler gibi duruyordu dudakların
Gidebilmek ne güzeldi seninle
Yazan: Özkan Boz



zebercet on Cts, 4th Tem 2009 4:49 pm
yine iç parçalayıcı, özlem dolu, vagonlar gibi dolu bir anlatı. teşekkürler..
GamzE on Cts, 4th Tem 2009 7:58 pm
şu anda ne kadar mutlu olsam da hüzünlü, müthiş ustalıkla yazılmış şiirlerinizi okurken ayrıldık, bitti, öldü, aldattı şiirde hangi tema varsa o anda ona bürünüyorum. şiirlerinize bayılıyorum ve sürekli takip ediyorum. işte ustalık bu! yüreğinize sağlık.
sezai on Sal, 7th Tem 2009 2:36 am
her yolculuk gibi birlikteliklerin de bir sonu var. aşkı ve ayrılığı anlatmak için yolculuk ve tren klasik birer metafor.
emre_berk on Cum, 10th Tem 2009 10:06 am
geçmişe olan ve yaşanmışlıklara duyulan özlemin tarifini hüzünle harcederek sunulmuş bir şiir; kim bu diyenlerin aklına mıh gibi çakılan isim tabi ki. teşekkürlerin sonsuzu bile az gelir senin kalemine ama yine de teşekkürler Özkan!
b.d
HİLAL on Cum, 21st Ağu 2009 10:45 pm
Kocam benim, suskun yüreğim, bitecek bu hasret, geçecek bu günler. Ben ölene kadar seninleyim.
KARIN….
DÜRDANE on Sal, 25th Ağu 2009 5:05 am
SEVGİLİ AİLE DOSTUM, KARDEŞİM ÖZKAN, ELBET BU TREN ADANA’YA DA UĞRAYACAK VE SEVGİLİ ANNENE, BABANA, BİRİCİK EŞİN VE OĞLUNA KAVUŞTURACAK. CANIM KARDEŞİM, SAĞLICAKLA KAL…